Wij zijn het curiosawinkeltje tussen de academies.
Je weet niet wat je zoekt. Wij hebben het staan.
Stel je een curiosawinkeltje voor. Zo'n rommelig zaakje waar je binnenstapt zonder plan, wat rondsnuistert tussen dingen waarvan je het bestaan niet vermoedde, en dan buitenkomt met precies dát ene voorwerp waarvan je niet wist dat je het nodig had.
Dat zijn wij. Alleen verkopen wij niets.
Eerlijk gezegd zijn de workshops maar de vorm
Wat we écht organiseren is een plek. Een plek waar mensen kunnen experimenteren, elkaar tegenkomen en zichzelf zien veranderen. De workshops zijn gewoon de aanleiding — het excuus om samen in dezelfde kamer te gaan zitten.
Een academie leidt je op. Een commerciële workshopaanbieder verkoopt je een namiddag. Wij houden iets open, en jij beslist wat je ermee doet.
Elke week staat er een model
Geen les. Geen correcties. Geen docent die over je schouder komt zuchten.
Wel: een model, goed licht, tijd zat, en een kamer vol mensen die net als jij zitten te kijken en te tekenen. Wat je daarmee doet, is jouw zaak.
Al twintig jaar aan het tekenen? Welkom. Vorige week je eerste potlood gekocht? Ook welkom, en niemand gaat er iets van zeggen. Het enige wat we streng bewaken is de sfeer: respect voor het model, respect voor wat er op elkaars papier gebeurt, en niemand die uitlegt hoe het hoort.
Hier zijn we ooit mee begonnen. En het is nog altijd het bewijs van waar het ons om gaat: geen programma, wel een plek en mensen die blijven terugkomen.
Workshops die je jaar niet opeten
Meestal drie lessen. Soms tien, als het medium erom vraagt — aquarel, bijvoorbeeld, die heeft nu eenmaal geduld nodig, of één zondag kan ook.
Nooit een heel jaar. Nooit een eindejaarsjury. Nooit dat schuldgevoel in februari omdat je in sptember iets beloofd hebt.
Je probeert gewoon iets. Bevalt het? Doorgaan. Bevalt het niet? Ook prima — dan weet je dat, en dat heeft je drie avonden gekost in plaats van negen maanden.
Van heel concreet tot heel persoonlijk
Sommige workshops zijn ambachtelijk: je leert drukken, tekenen, schilderen, en je gaat naar huis met vieze handen en iets nieuws in je vingers.
Andere vertrekken van binnenuit — van wat je bezighoudt, wat je droomt, wat je nog niet in beeld kreeg.
En de meeste zitten ergens daartussen. Dat is geen slordige programmatie. Dat is het hele idee.
Wij geloven dat verwondering vóór techniek komt, niet omgekeerd. Techniek leer je wel, ooit, als je het nodig hebt. Maar de goesting om te kijken en creëren — daar begint het.
Vandaar dat het werk dat hier ontstaat er ook uitziet alsof het van de deelnemers zelf komt. Want dat doet het ook.
Ook de lesgever mag hier nog groeien
Draag jij al jaren iets met je mee? Een techniek, een methode, een eigenaardige manier van kijken die je nooit hebt kunnen doorgeven?
Kom het hier eens proberen. Wij geven mensen een podium om lesgever te worden zonder eerst een carrière te moeten bewijzen.
Dat is geen detail. Het betekent dat er hier niemand vooraan staat die alles al weet. Docent en deelnemer zitten in dezelfde ruimte iets uit te zoeken — alleen vanaf een andere stoel. Verwondering aan beide kanten van de tafel.
Sinds de zomer van 2017, vanuit Gent
Ontstaan uit één koppig idee: mensen kansen geven om te experimenteren zonder dat er meteen veel van afhangt.
Ondertussen is dat een gemeenschap geworden. Mensen die elkaar hier hebben leren kennen, die samen zijn blijven tekenen, die van deelnemer lesgever zijn geworden.
En eigenlijk staat het gewoon in de naam. start. art. wonder.
Beginnen, kunst, en je laten verwonderen. In die volgorde.


